Kibarlık mı, Siyaset mi?
Şükrü Başkan çok ayıp etmiş(!)
Ama sandığınız gibi değil.
CHP grubu adına “sipariş soru”larla gündem üretmeye çalışanlara, olması gerekenden daha yumuşak cevaplar verdiği için ayıp etmiş. Kendilerinin de el kaldırıp onay verdiği hibe araç meselesini, sanki yeni bir meseleymiş gibi ısıtıp ısıtıp önümüze koyanlara karşı sesini yükseltmediği için ayıp etmiş. Kısacası, siyasetin hoyrat diline kapılmadığı için ayıp etmiş.
Oysa bugün siyaset sahnesinde nezaket değil, bağırmak prim yapıyor. Haklı olmak değil, yüksek sesle konuşmak alkış topluyor.
Ben olsam ne yapardım?
Muhtemelen sabrım bu kadar geniş olmazdı. Zabıtayı çağırır, meclis düzenini sabote edenleri dışarı aldırırdım. Ama Şükrü Başkan bunu yapmadı. Yapmadığı gibi, gayet kibar, ölçülü ve devlet ciddiyetine yakışır şekilde cevap verdi.
Belki de asıl “ayıp” tam burada.
Çünkü muhalefetlik, kendi onayladığın kararı unutturup her mecliste aynı konuyu sahneye sürmek değildir. Muhalefetlik, ezber sloganlarla zaman doldurmak hiç değildir. Muhalefetlik; hafızayı sıfırlayıp, milleti saf yerine koymak hiç değildir.
İnsan ister istemez soruyor:
Madem bu kadar hassassınız, neden el kaldırdınız?
Madem yanlış olduğunu düşünüyordunuz, neden o gün sustunuz?
Şükrü Başkan isterse çok şey söyleyebilirdi.
“Milletin parasıyla dolar dolar pavyon sürkülasyonlarını” hatırlatabilirdi mesela.
Siyasetin magazinleştiği, ahlakın tartışmaya açıldığı iddiaları gündeme getirebilirdi.
İddialarda geçen eş değiştirme meslelerine değine bilirdi.
Parti içi pazarlıkların, şaibeli süreçlerin, delegelerin nasıl şekillendiğine dair kamuoyunda dolaşan soruları yüksek sesle sorabilirdi.
Ama yapmadı.
Çünkü belli ki o, siyaseti bağırarak değil, ayırt ederek yapmayı tercih ediyor. Çamur atarak değil, dosyaya bakarak konuşuyor. Kişiselleştirerek değil, kurumsal sorumlulukla hareket ediyor.
Bugün herkesin birbirine bağırdığı bir ortamda, sakin kalmak zor iştir.
Hakaretin alkışlandığı bir iklimde, ölçüyü korumak cesaret ister.
Belki de bu yüzden bazılarına “ayıp” gibi geliyor.
Çünkü kibar siyaset, gürültüden beslenenleri rahatsız eder.
Şükrü Başkan ayıp etmiş olabilir…
Ama ayıp ettiği şey, seviyeyi düşürmemekse;
O ayıp, bu şehrin hanesine artı olarak yazılır.
